بستهبندی تکمادهای به بستهبندیهایی گفته میشود که تقریباً تمام اجزای آن از یک نوع پلیمر ساخته شدهاند؛ برای مثال تمام بستهبندی از پلیاتیلن (PE) یا پلیپروپیلن (PP) باشد.
در مقابل، بسیاری از بستهبندیهای رایج از چندین لایه مختلف مانند PET، آلومینیوم، PE و چسب تشکیل شدهاند که بازیافت آنها بسیار دشوار است
- بازیافت بسیار آسانتر
قوانین سختگیرانه علیه پلاستیکهای سنتی ،افزایش تقاضای برندهای بزرگو
- مهمترین مزیت بستهبندیهای تکمادهای، قابلیت بازیافت بالاست.
وقتی یک بستهبندی فقط از یک پلیمر ساخته شده باشد:
نیازی به جداسازی لایهها نیست.
کیفیت مواد بازیافتی بالاتر میماند. - هزینه بازیافت کاهش پیدا میکند.
درصد بیشتری از ضایعات دوباره وارد چرخه تولید میشوند.
- همسو با قوانین جدید جهان
اتحادیه اروپا و بسیاری از کشورهای توسعهیافته تولیدکنندگان را به استفاده از بستهبندیهای قابل بازیافت تشویق یا ملزم کردهاند.
به همین دلیل برندهای بزرگ در حال جایگزینی بستهبندیهای چندلایه با Mono Material هستند.
- کاهش اثرات زیستمحیطی
بستهبندیهای تکمادهای باعث میشوند:
پلاستیک کمتری دفن شود.
مصرف مواد اولیه کاهش یابد. - انتشار کربن کمتر شود.
اقتصاد چرخشی (Circular Economy) بهتر اجرا شود. - کاهش هزینه در بلندمدت
اگرچه طراحی اولیه ممکن است هزینهبر باشد، اما در بلندمدت:
مدیریت پسماند ارزانتر میشود.
ارزش مواد بازیافتی بیشتر است. هزینه تأمین مواد اولیه کاهش پیدا میکند. - پیشرفت فناوری
در گذشته تصور میشد فقط بستهبندیهای چندلایه میتوانند از مواد غذایی بهخوبی محافظت کنند.
اما امروزه با پیشرفت فناوری:
فیلمهای PE با ممانعت بالا (High Barrier) پوششهای نازک محافظ
فناوریهای جدید لمینیت
باعث شدهاند بستهبندیهای Mono Material عملکردی نزدیک به بستهبندیهای چندلایه داشته باشند
کدام صنایع بیشترین استفاده را خواهند داشت؟
صنایع غذایی
محصولات لبنی تنقلات
قهوه غذای حیوانات
مواد شوینده محصولات آرایشی و بهداشتی
دارویی (در برخی کاربردها)
- چالشهای Mono Material
با وجود مزایا، هنوز محدودیتهایی وجود دارد:
در برخی محصولات حساس، ایجاد ممانعت بسیار بالا در برابر اکسیژن و بخار آب همچنان چالشبرانگیز است.
برخی خطوط بستهبندی نیاز به تغییر تجهیزات دارند.* هزینه توسعه و آزمایش اولیه میتواند بالا باشد.
این یک پیام تستی برای نظرات است