در سالهای اخیر، افزایش نگرانیهای زیستمحیطی و قوانین سختگیرانه درباره مدیریت پسماند، صنعت پلاستیک را به سمت توسعه مواد زیستتخریبپذیر (Biodegradable Materials) سوق داده است. برخلاف پلاستیکهای سنتی که ممکن است صدها سال در طبیعت باقی بمانند، این مواد در شرایط مناسب توسط میکروارگانیسمها به آب، دیاکسید کربن (یا در برخی شرایط متان) و زیستتوده تبدیل میشوند.
نکته مهم این است که زیستتخریبپذیر بودن با زیستپایه (Bio-based) بودن یکسان نیست. یک ماده میتواند از منابع گیاهی تولید شود اما زیستتخریبپذیر نباشد، یا برعکس، از منابع فسیلی ساخته شود اما قابلیت تجزیه زیستی داشته باشد.
- PLA (پلیلاکتیک اسید)
یکی از شناختهشدهترین بیوپلاستیکها که از منابع تجدیدپذیر مانند ذرت، نیشکر یا چغندر قند تولید میشود.
ویژگیها:
شفافیت بالا
مناسب برای بستهبندی مواد غذایی
چاپپذیری خوب
کاربرد گسترده در چاپ سهبعدی
محدودیت:تجزیه کامل آن معمولاً به شرایط کمپوست صنعتی نیاز دارد.
- PHA (پلیهیدروکسیآلکانوات)
PHA توسط باکتریها تولید میشود و یکی از پیشرفتهترین مواد زیستتخریبپذیر محسوب میشود.
مزایا:
تجزیه در خاک
تجزیه در آب دریا
تجزیه در محیطهای طبیعی
مناسب برای کاربردهای پزشکی و بستهبندی
به همین دلیل بسیاری از کارشناسان، PHA را یکی از آیندهدارترین پلیمرهای زیستی میدانند.
- PBS (پلیبوتیلن سوکسینات)
این پلیمر انعطافپذیری خوبی دارد و برای:
کیسههای خرید
فیلمهای کشاورزی ظروف یکبارمصرف
کاربرد فراوانی پیدا کرده است.
- PBAT
PBAT اگرچه معمولاً از منابع نفتی تولید میشود، اما زیستتخریبپذیر است و اغلب با PLA ترکیب میشود تا انعطافپذیری بیشتری ایجاد کند.
مواد مبتنی بر جلبک
- یکی از جدیدترین فناوریها، استفاده از جلبکها برای تولید پلیمرهای زیستی است.
مزایا:
مصرف کم زمین کشاورزی جذب CO₂
تجدیدپذیر کاهش وابستگی به نفت
- پلیمرهای سلولزی
مواد تولیدشده از چوب، پنبه و سایر منابع سلولزی در حال تبدیل شدن به گزینهای مناسب برای بستهبندیهای پایدار هستند.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.